<?xml version="1.0"?>
<oembed><version>1.0</version><provider_name>Ibbycat</provider_name><provider_url>https://www.ibbycat.cat/es/</provider_url><author_name>Webico</author_name><author_url>https://www.ibbycat.cat/es/author/webico/</author_url><title>Hist&#xF2;ries del nan Borumballa - Ibbycat</title><type>rich</type><width>600</width><height>338</height><html>&lt;blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="VVta68PtCB"&gt;&lt;a href="https://www.ibbycat.cat/es/llibre/histories-del-nan-borumballa/"&gt;Hist&#xF2;ries del nan Borumballa&lt;/a&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://www.ibbycat.cat/es/llibre/histories-del-nan-borumballa/embed/#?secret=VVta68PtCB" width="600" height="338" title="&#xAB;Hist&#xF2;ries del nan Borumballa&#xBB; &#x2014; Ibbycat" data-secret="VVta68PtCB" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;script&gt;
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&amp;&amp;d.addEventListener&amp;&amp;"undefined"!=typeof URL&amp;&amp;(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&amp;&amp;!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i&lt;o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i&lt;a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&amp;&amp;(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3&lt;(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r&lt;200&amp;&amp;(r=200),s.height=r):"link"===t.message&amp;&amp;(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&amp;&amp;n.host===r.host&amp;&amp;l.activeElement===s&amp;&amp;(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r&lt;s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://www.ibbycat.cat/wp-includes/js/wp-embed.min.js
&lt;/script&gt;
</html><thumbnail_url>https://www.ibbycat.cat/wp-content/uploads/978-84-13-58557-4.jpg</thumbnail_url><thumbnail_width>252</thumbnail_width><thumbnail_height>397</thumbnail_height><description>Realitat i ficci&oacute; es donen perfectament la m&agrave; en aquesta obra de teatre del prol&iacute;fic autor valenci&agrave; Pasqual Alapont, que ha merescut el Premi de Teatre Infantil Escalante 2022. L&rsquo;acci&oacute; dram&agrave;tica s&rsquo;ubica inicialment en un lloc real: un hospital en qu&egrave; el jove V&iacute;ctor est&agrave; ingressat tot esperant una intervenci&oacute; quir&uacute;rgica. Li han d&rsquo;extreure del cap una cosa de la mida d&rsquo;un ou. Mentre espera l&rsquo;operaci&oacute;, apareix Llum, un personatge fant&agrave;stic, lligat sobre una estaca, que inicia un di&agrave;leg amb V&iacute;ctor.&nbsp;El noi no sap si es tracta d&rsquo;un somni o d&rsquo;una imaginaci&oacute; que t&eacute;. Llum sembla un personatge feble, per&ograve; molt espavilat, com r&agrave;pidament intueix el lector. Nom&eacute;s li demana una cosa a V&iacute;ctor: que l&rsquo;ajudi a deslligar-se. Per aconseguir-ho, V&iacute;ctor necessitar&agrave; fer front a Fosc, l&rsquo;antagonista, i al seu esbirro. &Eacute;s llavors quan apareixen el nan Borumballa i el cavaller Rocablanca&nbsp;i comen&ccedil;a un viatge fant&agrave;stic pel Pou de l&rsquo;Oblit que acabar&agrave; b&eacute;: amb Llum lliure i V&iacute;ctor intervingut amb &egrave;xit. Enmig d&rsquo;aquests personatges, se n&rsquo;insereix un de real que no t&eacute; la visi&oacute; fant&agrave;stica dels fets de&nbsp;V&iacute;ctor: una infermera que t&eacute; cura d&rsquo;ell i que li conta alguna hist&ograve;ria perqu&egrave; pugui dormir. Sens dubte, un gran encert d&rsquo;Alapont, ja que &eacute;s d&rsquo;aquesta manera com el lector sap transitar entre la realitat i la fantasia d&rsquo;unes accions realment ins&ograve;lites. Cal que destaquem dos aspectes m&eacute;s d&#x2019;aquesta publicaci&oacute;: les il&middot;lustracions en blanc i negre de Montse Espa&ntilde;ol &ndash;fixem-nos en la de la p&agrave;gina 73, que t&eacute; la funci&oacute; de situar el personatge d&rsquo;en V&iacute;ctor a mig cam&iacute; entre la vida real i la fantasia&ndash; i les propostes esc&egrave;niques, concretes i rigoroses, a c&agrave;rrec de Vicent Alexandre, per passar de la lectura del text a la seva representaci&oacute; dram&agrave;tica. ALAPONT, Pasqual Montse Espa&#xF1;ol Bromera</description></oembed>
